بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحيم
متقابلاً اين مصيبت جانسوز و جانكاه را به همه‌ى شما برادران و خواهران عزيز كه از راههاى دور تشريف آورديد و رنج راه را بر خود هموار كرديد، صميمانه تسليت عرض مى‌كنم. بسيارى از شما با پاى پياده طى طريق كرديد و عاشقانه قدم زديد و مزار محبوب و معشوق ملت ايران و قبله‌ى دلهاى مشتاقان را در آغوش گرفتيد؛ خداوند از شما قبول كند.
اين مصيبت، مصيبت جهان اسلام است؛ بلكه مصيبتى است كه از آن، قلب همه‌ى ملتهاى مستضعف در رنج است. البته ملت ايران، صاحب‌عزا و داغدار اصلى است. مردم دنيا - چه مسلمانها و چه غيرمسلمانها - به ملت ايران تسليت مى‌گويند؛ حق هم همين است. اين ملتِ بزرگ بود كه اولين‌بار به نداى آن قائد آسمانى و راهرو راه انبيا پاسخ مثبت داد. ملت ايران بود كه پشت سر او حركت كرد و به اشاره‌ى او، جان و مال و عزيزان خود را در راه خدا قربانى كرد.
حقاً در طول تاريخ اسلام، ملت ايران وفادارترين و با صفاترين امتى است كه نسبت به امام و پيشواى خود، اين‌گونه وفادارى كرده است. بنابراين، جا دارد كه در اين مصيبت، ملت بزرگ ايران از همه‌ى ملتهاى ديگر و مسلمانان عالم، رنج بيشترى ببرد، و نيز جا دارد كه مسلمين و مستضعفان عالم، به اين ملت تسليت بگويند.
يك نكته‌ى اساسى وجود دارد كه اگرچه همه‌ى ملت ايران آن را به رأى‌العين ديده‌اند، اما شما مردم خوزستان و شهرهاى مجاور مرزها، اين نكته را واضحتر مشاهده كرده‌ايد. نكته اين است كه آن قدرت و نيرويى كه توانست دشمنان را از تعرض و تجاوز به ميهن اسلامى مانع شود، نيروى الهى بود. در اين واقعيت نبايد هيچ شكى كرد. البته نيروى الهى به وسيله‌ى انسانها و در اسباب تجلى و تحقق پيدا مى‌كند؛ اما بين انسانها و لشكرها فرق است. آن مجموعه‌يى كه مورد تأييد الهى است، طور ديگرى عمل و حركت مى‌كند و احساس ديگرى دارد.
در طول هشت سال جنگ، بارها مشاهده شد كه نيروى دشمن با نيروى ما نابرابر است. دشمن فقط عراق نبود؛ عراق به‌مثابه‌ى دروازه‌يى بود كه استكبار جهانى و شرق و غرب از آن به ما تهاجم مى‌كردند. همه فهميدند و دنيا هم فهميد كه سلاحهاى فرانسوى و روسى و انگليسى و غيره در كنار يكديگر عليه ما تهاجم مى‌كردند و از بسيارى كشورها مزدور مى‌آوردند و دلارهاى نفتى را به نفع دشمن ما به كار مى‌انداختند. بنابراين، يك كشور و دولت در مقابل ما نبود؛ بلكه استكبار و اذناب او عليه ما وارد نبرد شده بودند.
اين نيرو، با همه‌ى حجم عظيم ظاهريش، در مقابل عزم ملت ايران كه از لحاظ ابزار و تجهيزات با او قابل مقايسه نبود، كارايى نداشت و ديديم كه رزمندگان و بسيجيان و ارتش و سپاه و عشاير و روستاييان و شهريها و ديگر قشرهاى مختلف مردم ما، چگونه با حالتى عارفانه در ميدان جنگ حضور پيدا مى‌كردند و عاشقانه مى‌جنگيدند و ضربات خود را شبيه ضربات اميرالمؤمنين(عليه‌الصّلاةوالسّلام) در غزوات صدر اسلام، بردشمنان وارد مى‌كردند.
به همين خاطر، خداى متعال هم به اين حركات و ضربات ناشى از ايمان و انگيزه و اخلاص و عرفان بركت داد و بلاى عظيمى را از انقلاب و ملت ايران دفع كرد. اين مقوله‌يى است كه همه‌ى ملت ايران، مخصوصاً شما مردمى كه در نزديك مرزها بوديد و مسائل را ديديد و قضايا را لمس كرديد، آن را تجربه كرده‌ايد.
جمله‌يى در وصيت‌نامه‌ى امام عزيزمان هست كه هرگز نبايد آن را فراموش كنيم. ايشان فرمودند: آن عاملى كه انقلاب را به پيروزى رساند، همان عامل، انقلاب را تداوم خواهد داد. يعنى اتكال به خدا و ايمان مردم به اسلام و تصميم قاطع بر انجام وظيفه‌ى الهى و اسلامى و وحدت كلمه، رمز پيروزى و تداوم انقلاب است. اين، يك درس هميشگى براى همه‌ى ماست.
امروز شاهديم كه بر كشور ما، وحدت و صميميت و صفاى همگانى حاكم است. اين، حادثه‌يى بسيار عظيم و از بركات روح مطهر امام بزرگوار ماست. اخلاص آن مرد بزرگ الهى، بعد از رحلت او هم در فضاى اين جامعه اثر گذاشت و دلها را به هم انس داد و پيوندها را محكم كرد. اتحاد كلمه و همراهى شما مردم با هم و پيوند محكمى كه بين شما و مسؤولان ابراز شد، همه‌ى دنيا آن را ديدند و باعث يأس دشمنان گرديد.
با ورود امام به صحنه‌ى داخلى كشور در سال 57، انقلاب طراوت ديگرى يافت و برگ و بارى پيدا كرد و ثمربخش شد. لطف خدا بر امام بود كه در وجودش اين بركات را قرار داد. روح مطهر او در هنگام وفات و عروج ملكوتيش نيز مشمول بركات و لطف الهى شد و موجب گرديد تا انقلاب در ايام رحلت آن بزرگوار هم مثل روزهاى اول پيروزى، برگ و بار تازه‌تر پيدا كند و از هيمنه و هيبت برخوردار بشود و دشمنان را مأيوس كند.
ما امروز به بركت امام(ره) مى‌توانيم از موضع قدرت و قوّت با دنيا حرف بزنيم. هيچ‌كس در دنيا نبايد تصور كند كه جمهورى اسلامى اندكى در خود احساس ضعف مى‌كند. به فضل پروردگار، ما امور داخلى خودمان را با قوّت و اعتماد به نفسِ كامل پيش خواهيم برد و ارتباطات خارجى را تا آن‌جا كه با اصول ما منطبق باشد و براى اسلام و مسلمين و ملت ايران و انقلاب و جمهورى اسلامى مقرون به صلاح و صرفه باشد، با قوّت و قدرت و از موضع بالا گسترش خواهيم داد.
هيچ دولتى با داشتن سرمايه‌يى كه امروز جمهورى اسلامى در دست دارد، ممكن نيست احساس ضعف كند. دولتهايى كه دم از قوّت و قدرت مى‌زنند، غالباً - و بلكه عموماً - از سرمايه‌يى كه در اختيار جمهورى اسلامى است، محروم و تهيدستند. پول و سلاح، وسيله‌ى قوّت نيست. رژيم منفور پهلوى، هم پول و هم سلاح داشت و از پشتيبانى جهانى برخوردار بود؛ ولى ديديد كه چگونه در مدت كوتاهى بكلى منهدم شد و اثرى از آثار او در دنيا باقى نماند.
بسيارى از رژيمهايى كه با پول و سلاح و پشتيبانى جهانى، على‌الظاهر احساس قدرت مى‌كنند، قدرتشان كاذب است. قدرت حقيقى، با پشتيبانى و عنايت الهى به دست مى‌آيد، كه مظهر آن، حمايت و حضور عظيم مردم در صحنه است. امروز جمهورى اسلامى از اين قدرت برخوردار است.
اگر بخواهيم كشور را آباد كنيم و كشاورزى را كه زمينه‌ى مستعدى در كشور ما دارد، رايج و داير كنيم و صنعت مستقل و متكى به استعداد و علم و تجربه‌ى متخصصان داخلى را به وجود آوريم و راه بيندازيم و علم و تحقيق را در دانشگاهها و مراكز تحقيقاتى كشور توسعه بدهيم و ان‌شاءاللَّه رفاه عمومى را در سطح كشور تا اعماق روستاها پيش ببريم و معنويت و اخلاق و احكام قرآنى و اسلامى را به طور كامل در تمام شؤون اين كشور پياده و محقق كنيم - كه به فضل پروردگار همه‌ى اين كارها بايد صورت گيرد - وسيله و ابزار براى انجام همه‌ى اين خواسته‌ها شما مردم هستيد، و حضور و ايمان شما اين راه را هموار خواهد كرد.
هركس امروز سعى كند در مردم اختلاف ايجاد كند، يا آنها را از صحنه دور سازد، درحقيقت به همه‌ى هدفهايى كه اشاره شد، ضربه زده است. عوامل تبليغاتىِ جهانى كه با شايعه‌پراكنى و دروغ و فريب سعى مى‌كنند ملت ما را دلسرد كنند، دشمنى حقيقى آنها با همان هدفهايى است كه گفته شد؛ چون مى‌دانند اگر ملت دلگرم و اميدوار و در صحنه بود، آن كارها انجام خواهد شد.
بعضى از خناسان و وسوسه‌گران داخلى - كه بحمداللَّه با قدرت و ايمان مردم، نفس آنها قطع، و صداشان ضعيف، و حناشان بى‌رنگ شده است - باز هم در گوشه و كنار به فعاليت خود مشغولند. اگر مى‌بينيد كه آنها در اصول مقدس اين ملت، مثل «ولايت فقيه» كه اساسيترين اصل نظام جمهورى اسلامى است و در ده سال گذشته به بركت آن توانستيم اين پيشرفتها را به دست آوريم، خدشه و مناقشه مى‌كنند و دست به شايعه‌پراكنى مى‌زنند و تلاشهاى مذبوحانه انجام مى‌دهند، به خاطر اين است كه نمى‌خواهند هدفهاى بزرگ ملت ايران، به دست جمهورى اسلامى و به وسيله‌ى مؤمنين باللَّه محقق شود.
اين جمله را كه امام بزرگوارمان بارها و بارها روى آن تاكيد مى‌كردند، به ياد داشته باشيد كه: رمز همه‌ى پيروزيها، وحدت كلمه و حضور در صحنه است. اگر وحدت كلمه و حضور مردم در صحنه نباشد، ملت ايران نخواهد توانست گامى به جلو بگذارد؛ ولى اگر همه‌ى مردم اين رمز را شناختند و حفظ كردند، البته خداوند به آنها كمك خواهد كرد. اين وعده‌ى الهى است كه: «والّذين جاهدوا فينا لنهدينّهم سبلنا»(79)، «من‌كان للَّه‌كان‌اللَّه له»(80). اينها وعده‌ى حق و صدق و قطعى الهى است.
بحمداللَّه خدا با ملت ايران است و وجود بزرگوار آن رهبر عالى‌قدر و انسان والا و بى‌نظير، واقعاً بزرگترين نعمتها براى ما بوده است. امروز هم كلمات و نصايح او كه براى ما باقى مانده، بزرگترين نعمت براى ماست؛ چون كلمات خدا و انبياست و بايد قدرشان را بدانيم و ان‌شاءاللَّه به آنها عمل كنيم.
مجدداً از همه‌ى شما برادران و خواهران صميمانه تشكر مى‌كنم؛ مخصوصاً از آقايان علماى محترم و ائمه‌ى جمعه و روحانيون عالى‌قدر و خانواده‌هاى معظم شهدا و رزمندگان عزيز كه از خوزستان و ساير شهرها به اين‌جا تشريف آورده‌اند. خداوند به همه‌ى شما اجر بدهد و ان‌شاءاللَّه توفيقات خودش را بر شما مستدام بدارد و همواره لطف خود را بر شما نازل كند.
والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته
79) عنكبوت: 69
80) بحارالانوار، ج 85، ص 319
متقابلاً اين مصيبت جانسوز و جانكاه را به همه‌ى شما برادران و خواهران عزيز كه از راههاى دور تشريف آورديد و رنج راه را بر خود هموار كرديد، صميمانه تسليت عرض مى‌كنم. بسيارى از شما با پاى پياده طى طريق كرديد و عاشقانه قدم زديد و مزار محبوب و معشوق ملت ايران و قبله‌ى دلهاى مشتاقان را در آغوش گرفتيد؛ خداوند از شما قبول كند.
اين مصيبت، مصيبت جهان اسلام است؛ بلكه مصيبتى است كه از آن، قلب همه‌ى ملتهاى مستضعف در رنج است. البته ملت ايران، صاحب‌عزا و داغدار اصلى است. مردم دنيا - چه مسلمانها و چه غيرمسلمانها - به ملت ايران تسليت مى‌گويند؛ حق هم همين است. اين ملتِ بزرگ بود كه اولين‌بار به نداى آن قائد آسمانى و راهرو راه انبيا پاسخ مثبت داد. ملت ايران بود كه پشت سر او حركت كرد و به اشاره‌ى او، جان و مال و عزيزان خود را در راه خدا قربانى كرد.
حقاً در طول تاريخ اسلام، ملت ايران وفادارترين و با صفاترين امتى است كه نسبت به امام و پيشواى خود، اين‌گونه وفادارى كرده است. بنابراين، جا دارد كه در اين مصيبت، ملت بزرگ ايران از همه‌ى ملتهاى ديگر و مسلمانان عالم، رنج بيشترى ببرد، و نيز جا دارد كه مسلمين و مستضعفان عالم، به اين ملت تسليت بگويند.
يك نكته‌ى اساسى وجود دارد كه اگرچه همه‌ى ملت ايران آن را به رأى‌العين ديده‌اند، اما شما مردم خوزستان و شهرهاى مجاور مرزها، اين نكته را واضحتر مشاهده كرده‌ايد. نكته اين است كه آن قدرت و نيرويى كه توانست دشمنان را از تعرض و تجاوز به ميهن اسلامى مانع شود، نيروى الهى بود. در اين واقعيت نبايد هيچ شكى كرد. البته نيروى الهى به وسيله‌ى انسانها و در اسباب تجلى و تحقق پيدا مى‌كند؛ اما بين انسانها و لشكرها فرق است. آن مجموعه‌يى كه مورد تأييد الهى است، طور ديگرى عمل و حركت مى‌كند و احساس ديگرى دارد.
در طول هشت سال جنگ، بارها مشاهده شد كه نيروى دشمن با نيروى ما نابرابر است. دشمن فقط عراق نبود؛ عراق به‌مثابه‌ى دروازه‌يى بود كه استكبار جهانى و شرق و غرب از آن به ما تهاجم مى‌كردند. همه فهميدند و دنيا هم فهميد كه سلاحهاى فرانسوى و روسى و انگليسى و غيره در كنار يكديگر عليه ما تهاجم مى‌كردند و از بسيارى كشورها مزدور مى‌آوردند و دلارهاى نفتى را به نفع دشمن ما به كار مى‌انداختند. بنابراين، يك كشور و دولت در مقابل ما نبود؛ بلكه استكبار و اذناب او عليه ما وارد نبرد شده بودند.
اين نيرو، با همه‌ى حجم عظيم ظاهريش، در مقابل عزم ملت ايران كه از لحاظ ابزار و تجهيزات با او قابل مقايسه نبود، كارايى نداشت و ديديم كه رزمندگان و بسيجيان و ارتش و سپاه و عشاير و روستاييان و شهريها و ديگر قشرهاى مختلف مردم ما، چگونه با حالتى عارفانه در ميدان جنگ حضور پيدا مى‌كردند و عاشقانه مى‌جنگيدند و ضربات خود را شبيه ضربات اميرالمؤمنين(عليه‌الصّلاةوالسّلام) در غزوات صدر اسلام، بردشمنان وارد مى‌كردند.
به همين خاطر، خداى متعال هم به اين حركات و ضربات ناشى از ايمان و انگيزه و اخلاص و عرفان بركت داد و بلاى عظيمى را از انقلاب و ملت ايران دفع كرد. اين مقوله‌يى است كه همه‌ى ملت ايران، مخصوصاً شما مردمى كه در نزديك مرزها بوديد و مسائل را ديديد و قضايا را لمس كرديد، آن را تجربه كرده‌ايد.
جمله‌يى در وصيت‌نامه‌ى امام عزيزمان هست كه هرگز نبايد آن را فراموش كنيم. ايشان فرمودند: آن عاملى كه انقلاب را به پيروزى رساند، همان عامل، انقلاب را تداوم خواهد داد. يعنى اتكال به خدا و ايمان مردم به اسلام و تصميم قاطع بر انجام وظيفه‌ى الهى و اسلامى و وحدت كلمه، رمز پيروزى و تداوم انقلاب است. اين، يك درس هميشگى براى همه‌ى ماست.
امروز شاهديم كه بر كشور ما، وحدت و صميميت و صفاى همگانى حاكم است. اين، حادثه‌يى بسيار عظيم و از بركات روح مطهر امام بزرگوار ماست. اخلاص آن مرد بزرگ الهى، بعد از رحلت او هم در فضاى اين جامعه اثر گذاشت و دلها را به هم انس داد و پيوندها را محكم كرد. اتحاد كلمه و همراهى شما مردم با هم و پيوند محكمى كه بين شما و مسؤولان ابراز شد، همه‌ى دنيا آن را ديدند و باعث يأس دشمنان گرديد.
با ورود امام به صحنه‌ى داخلى كشور در سال 57، انقلاب طراوت ديگرى يافت و برگ و بارى پيدا كرد و ثمربخش شد. لطف خدا بر امام بود كه در وجودش اين بركات را قرار داد. روح مطهر او در هنگام وفات و عروج ملكوتيش نيز مشمول بركات و لطف الهى شد و موجب گرديد تا انقلاب در ايام رحلت آن بزرگوار هم مثل روزهاى اول پيروزى، برگ و بار تازه‌تر پيدا كند و از هيمنه و هيبت برخوردار بشود و دشمنان را مأيوس كند.
ما امروز به بركت امام(ره) مى‌توانيم از موضع قدرت و قوّت با دنيا حرف بزنيم. هيچ‌كس در دنيا نبايد تصور كند كه جمهورى اسلامى اندكى در خود احساس ضعف مى‌كند. به فضل پروردگار، ما امور داخلى خودمان را با قوّت و اعتماد به نفسِ كامل پيش خواهيم برد و ارتباطات خارجى را تا آن‌جا كه با اصول ما منطبق باشد و براى اسلام و مسلمين و ملت ايران و انقلاب و جمهورى اسلامى مقرون به صلاح و صرفه باشد، با قوّت و قدرت و از موضع بالا گسترش خواهيم داد.
هيچ دولتى با داشتن سرمايه‌يى كه امروز جمهورى اسلامى در دست دارد، ممكن نيست احساس ضعف كند. دولتهايى كه دم از قوّت و قدرت مى‌زنند، غالباً - و بلكه عموماً - از سرمايه‌يى كه در اختيار جمهورى اسلامى است، محروم و تهيدستند. پول و سلاح، وسيله‌ى قوّت نيست. رژيم منفور پهلوى، هم پول و هم سلاح داشت و از پشتيبانى جهانى برخوردار بود؛ ولى ديديد كه چگونه در مدت كوتاهى بكلى منهدم شد و اثرى از آثار او در دنيا باقى نماند.
بسيارى از رژيمهايى كه با پول و سلاح و پشتيبانى جهانى، على‌الظاهر احساس قدرت مى‌كنند، قدرتشان كاذب است. قدرت حقيقى، با پشتيبانى و عنايت الهى به دست مى‌آيد، كه مظهر آن، حمايت و حضور عظيم مردم در صحنه است. امروز جمهورى اسلامى از اين قدرت برخوردار است.
اگر بخواهيم كشور را آباد كنيم و كشاورزى را كه زمينه‌ى مستعدى در كشور ما دارد، رايج و داير كنيم و صنعت مستقل و متكى به استعداد و علم و تجربه‌ى متخصصان داخلى را به وجود آوريم و راه بيندازيم و علم و تحقيق را در دانشگاهها و مراكز تحقيقاتى كشور توسعه بدهيم و ان‌شاءاللَّه رفاه عمومى را در سطح كشور تا اعماق روستاها پيش ببريم و معنويت و اخلاق و احكام قرآنى و اسلامى را به طور كامل در تمام شؤون اين كشور پياده و محقق كنيم - كه به فضل پروردگار همه‌ى اين كارها بايد صورت گيرد - وسيله و ابزار براى انجام همه‌ى اين خواسته‌ها شما مردم هستيد، و حضور و ايمان شما اين راه را هموار خواهد كرد.
هركس امروز سعى كند در مردم اختلاف ايجاد كند، يا آنها را از صحنه دور سازد، درحقيقت به همه‌ى هدفهايى كه اشاره شد، ضربه زده است. عوامل تبليغاتىِ جهانى كه با شايعه‌پراكنى و دروغ و فريب سعى مى‌كنند ملت ما را دلسرد كنند، دشمنى حقيقى آنها با همان هدفهايى است كه گفته شد؛ چون مى‌دانند اگر ملت دلگرم و اميدوار و در صحنه بود، آن كارها انجام خواهد شد.
بعضى از خناسان و وسوسه‌گران داخلى - كه بحمداللَّه با قدرت و ايمان مردم، نفس آنها قطع، و صداشان ضعيف، و حناشان بى‌رنگ شده است - باز هم در گوشه و كنار به فعاليت خود مشغولند. اگر مى‌بينيد كه آنها در اصول مقدس اين ملت، مثل «ولايت فقيه» كه اساسيترين اصل نظام جمهورى اسلامى است و در ده سال گذشته به بركت آن توانستيم اين پيشرفتها را به دست آوريم، خدشه و مناقشه مى‌كنند و دست به شايعه‌پراكنى مى‌زنند و تلاشهاى مذبوحانه انجام مى‌دهند، به خاطر اين است كه نمى‌خواهند هدفهاى بزرگ ملت ايران، به دست جمهورى اسلامى و به وسيله‌ى مؤمنين باللَّه محقق شود.
اين جمله را كه امام بزرگوارمان بارها و بارها روى آن تاكيد مى‌كردند، به ياد داشته باشيد كه: رمز همه‌ى پيروزيها، وحدت كلمه و حضور در صحنه است. اگر وحدت كلمه و حضور مردم در صحنه نباشد، ملت ايران نخواهد توانست گامى به جلو بگذارد؛ ولى اگر همه‌ى مردم اين رمز را شناختند و حفظ كردند، البته خداوند به آنها كمك خواهد كرد. اين وعده‌ى الهى است كه: «والّذين جاهدوا فينا لنهدينّهم سبلنا»(79)، «من‌كان للَّه‌كان‌اللَّه له»(80). اينها وعده‌ى حق و صدق و قطعى الهى است.
بحمداللَّه خدا با ملت ايران است و وجود بزرگوار آن رهبر عالى‌قدر و انسان والا و بى‌نظير، واقعاً بزرگترين نعمتها براى ما بوده است. امروز هم كلمات و نصايح او كه براى ما باقى مانده، بزرگترين نعمت براى ماست؛ چون كلمات خدا و انبياست و بايد قدرشان را بدانيم و ان‌شاءاللَّه به آنها عمل كنيم.
مجدداً از همه‌ى شما برادران و خواهران صميمانه تشكر مى‌كنم؛ مخصوصاً از آقايان علماى محترم و ائمه‌ى جمعه و روحانيون عالى‌قدر و خانواده‌هاى معظم شهدا و رزمندگان عزيز كه از خوزستان و ساير شهرها به اين‌جا تشريف آورده‌اند. خداوند به همه‌ى شما اجر بدهد و ان‌شاءاللَّه توفيقات خودش را بر شما مستدام بدارد و همواره لطف خود را بر شما نازل كند.
والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته
79) عنكبوت: 69
80) بحارالانوار، ج 85، ص 319
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان ۱۳۸۶ ساعت 1:39 توسط حامد حمداله زاده
|